Modifikovali lobanje i bojili mrtve crvenim pigmentom: Drevni DNK otkrio mrežu brakova i migracija

Dugotrajne migracije duž pacifičke obale Perua počele su pre najmanje 800 godina. To je vekovima pre uspona carstva Inka i mnogo ranije nego što se dosad verovalo, pokazala je nova studija, saopštio je Univerzitet u Sidneju, a preneo SciMEx.

Analizirajući drevni DNK (aDNK) uporedo sa arheološkim i istorijskim podacima, studija pruža neke od najjačih dokaza do sada o kretanju stanovništva duž pacifičke obale pre vladavine Inka (1400-1532), pokazujući da su priobalne zajednice pre Inka bile daleko mobilnije i povezanije na lokalnom i međuregionalnom nivou nego što se verovalo.

Preporučujemo

Studija, objavljena u žurnalu Nature Communications, sugeriše da su ljudi putovali više od 700 kilometara od severne obale Perua do doline Činča na jugu. Ovde su se naseljavali i sklapali brakove sa susednim populacijama, održavajući karakteristične kulturne tradicije, poput modifikacije lobanje i bojenja mrtvih crvenim pigmentom, generacijama. Studija je takođe identifikovala jednu grobnicu sa rođacima koji su praktikovali endogamiju, odnosno razmnožavanje unutar bliskog srodstva.

- Migracija i srodstvo su dugo bili deo razvoja moćnih društava - rekao je dr Džejkob Bongers, digitalni arheolog i član Centra Ver Gordon Čajld na Univerzitetu u Sidneju, i gostujući istraživač na Istraživačkom institutu Australijskog muzeja.

- Ono što je najzanimljivije u ovom istraživanju jeste to što pokazuje čvrsto povezane i dalekosežne društvene mreže priobalnih zajednica pre Inka, kao i način na koji su ljudi vekovima održavali kulturne tradicije obeležavanja grupnih identiteta, čak i kada su stupali u brakove sa različitim grupama - rekao je on.

Istraživački tim je analizirao uzorke aDNK 21 osobe pronađene na grobnim mestima u dolini Činča kako bi rekonstruisao porodične odnose i istražio genetičku raznolikost tokom vremena.

- Podaci o celom genomu i datiranje radioaktivnim ugljenikom sugerišu da su migranti stigli u dolinu Činča najkasnije do 13. veka, znatno pre širenja Inka - rekao je dr Bongers. - Njihovo poreklo vodi do severne obale Perua, udaljene više od 700 kilometara, a aDNK ovih ranih migranata nije pokazala dokaze mešanja sa lokalnim stanovništvom.

Genetički dokazi otkrili su mešovito poreklo između ljudi sa severne, centralne i južne obale tokom narednih generacija.

- To verovatno znači da su se, nakon što su se severnjaci preselili u Činču, venčavali sa grupama iz susednih priobalnih područja, što je praksa koja se nastavila i tokom španskog kolonijalnog perioda (1532-1825) - rekao je dr Bongers.

Genetički i bioarheološki podaci iz uzoraka aDNK takođe su ukazali na razmnožavanje unutar bliskog srodstva.

- Zajedničko sahranjivanje članova porodice i dokazi o zajednicama bliskih srodnika u donjoj dolini Činča naglašavaju važnost porodične jedinice za drevne Ande - rekla je Džordan Dalton,. docentkinja sa Državnog univerziteta u Njujorku.

- Bliske biološke veze sugerišu da su analizirane osobe bile članovi ajulu ili parcijalidad, tradicionalne grupe zasnovane na srodstvu koja deli zajedničku teritoriju, resurse i poreklo. Unije bliskih srodnika mogle su služiti kao strateško sredstvo za zadržavanje kontrole nad resursima unutar grupe - rekla je ona.

Svi analizirani pojedinci imali su određeno poreklo sa severne obale, što pokazuje kontinuitet stanovništva tokom najmanje 200 godina. Ovo se poklapa sa upornim kulturnim tradicijama koje su se održale u Činči od najmanje 13. do 15. veka.

- Kod analiziranih osoba iz donje i srednje doline uočili smo prakse kao što su kranijalna modifikacija - proces koji se sprovodi u ranom detinjstvu radi oblikovanja glave pomoću dasaka i poveza - ljudski pršljenovi nanizani na štapove od trske, i postmortalno nanošenje crvenog pigmenta na lobanju - rekao je dr Bongers. - Postmortalno nanošenje crvenog pigmenta i kranijalna modifikacija su kulturne tradicije koje su dugo dokumentovane na severnoj obali Perua, tako da ovi dokazi pokazuju da su migranti možda doneli svoje tradicije modifikacije tela na jug kako bi obeležili grupne identitete.

Vreme migracije iz severnog Perua poklopilo se sa velikim društvenim i političkim promenama duž obale Perua, ali tačni razlozi za kretanje stanovništva ostaju neizvesni, rekao je dr Bongers.

- Klimatske opasnosti, širenje moćnih severnih država kao što je Čimu i pristup vrednim resursima, uključujući guano morskih ptica, sve su to mogući pokretači drevnih andskih migracija - rekao je on i dodao:

- Važno je da ovo istraživanje proširuje naše razumevanje o tome kako se i kada odvijala međuregionalna interakcija duž andske pacifičke obale i jasno pokazuje da su Inke u svoje carstvo uključile veoma mobilne i duboko povezane priobalne zajednice.

(Telegraf Nauka/ScieMEx)