Praistorijske grobnice otkrile mreže porekla: Drevni DNK doveo do neverovatnih saznanja o neolitskom društvu

Praistorijske grobnice na severu Škotske korišćene su za sahranjivane rođaka, ali isključivo muškaraca, a ne žena. To je pokazalo istraživanje drevnog DNK ostataka u tim neolitskim grobnicama, saopštio je Univerzitet u Nju Kaslu.

Tim arheologa, koji je uključivao i Krisa Faulera, profesora arheologije na Univerzitetu u Njukaslu, analizirao je drevni DNK kako bi ispitao genetske odnose 22 osobe sahranjene u pet grobnica u okrugu Kejtnes i na Okrnijskim ostrvima, korišćenim između 3800. i 3200. godine pre nove ere.

Preporučujemo

Oni su zatim uporedili rezultate sa strukturom i rasporedom grobnica da bi istražili kako je pogrebna arhitektura vizuelno predstavljala rodbinske veze u okruženju.

- Srodstvo je društveni fenomen, mera društvene povezanosti i pripadnosti koja, između ostalog, odražava i biološku povezanost individua unutar zajednice – rekao je Fauler u saopštenju.

Studija objavljena u žurnalu Antiquity pokazuje da su mnoge individue bile genetski srodne, ali i da su grupe grobnica korišćene da prate srodstvo kroz arhitektonske sličnosti i položaj bliskih srodnika. Na ovaj način neolitske zajednice gradile su ono što su naučnici nazvali mreže porekla, stvarajući monumentalni prikaz rođačkih veza kroz vekove.

- Srodstvo po muškoj liniji bilo je važan deo ovih mreža porekla – rekao je Fouler.

Dve grobnice su sadržale parove otac i sin, a jedna braću. Polubraća ili parovi stric i sinovac pronađeni su u dve susedne grobnice. Takođe, jedna grobnica - smeštena u severoistočnoj Škotskoj na Loh Kolderu - sadržala je jedini pronađeni dokaz o ocu, sinu i unuku sahranjenim zajedno u neolitskoj Škotskoj, piše Live Science.

- Ovi rezultati su konzistentni sa interpretacijom da je društvo u regionu bilo patrilinearno. Za ljude iz neolitske Britanije ove veze bile su možda važne koliko i lonci, krave i sekire. Neverovatno je što preko 5.000 godina nakon što su sahranjeni u ovim grobnicama mi možemo da rekonstruišemo kako su bili povezani zahvaljujući analizi drevnog DNK. Ova studija pokazuje da su ljudi koji su gradili ove spomenike pridavali veliki značaj muškoj liniji srodstva, i to je bio slučaj na većem geografskom prostoru – rekla je Viki Kamings sa Univerziteta u Kardifu.

Ženski skeleti koje su istraživači proučavali nisu pokazivali bliske veze. U grobnicama, na primer, nije bilo parova majka-ćerka ili sestara, a najbliskija genetska veza između bilo koje dve žene bila je petog stepena srodstva.

Međutim, dve žene sahranjene u grobnicama na jednom orknijskom ostrvu bile su genetski povezane sa muškarcima sahranjenim u grobnicama na kopnu, što sugeriše da su žene možda imale ključnu ulogu u održavanju mreža porekla preko vode, navode istraživači u studiji.

(Telegraf Nauka/Newcastle University/Live Science)