Ovo potpuno menja istoriju moćnog carstva: Pronađena tri vladara izbrisana sa slavnog popisa kraljeva

Istorija Asirije, tj. Asirskog carstva, više od jednog veka zasniva se na čuvenom Asirskom popisu kraljeva kao na osnovnom izvoru za vladare i njihovu hronologiju, posebno u kasnijem periodu. Međutim, novi članak objavljen u Journal of Cuneiform Studies, naslovljen „Tri nova kralja Asirije“, pokazuje da popis kraljeva nije baš pouzdan ili objektivan koliko se ranije mislilo, saopšteno je iz The University of Chicago Press Journals.

Takođe, u članku su prvi put predstavljeni identiteti tri kralja čija vladavina nije zabeležena u popisu, ali sada može da se rekonstruiše zahvaljujući drugim istorijskim izvorima.

Preporučujemo

„Rana neoasirska politička istorija bila je mnogo haotičnija, ali i mnogo interesantnija, nego što se do sada mislilo“, napisali su Aleksander johanes Edmonds i Ekart Fram.

Prvi kralj koga su njih dvojica otkrila, a bio je preskočen nazivao je sebe Tiglat-Pilesеr, po biv[em vladaru kraljevstva. Ovaj novi Tiglat-Pileser vladao je paralelno sa zvaničnim kraljem Ašur-Danom III, koji mu je bio bratanac, i koga je pokušao da svrne sa vlasti u vreme najavljenog pomračenja sunca.

Dokumenta o njegovoj vlasti sačuvana su na glinenim pločicama u Britanskom muzeju, a sugeriše se da je vladao od 763. do 762.

Dokazi o drugom kralju dolaze sa stele otkrivene 1894. u Tel-Abti, u Iraku. Za nju je vezana dugotrajna kontroverza o zameni imena monarha na steli imenom još jednog Tiglat-Pilesera. Misterija je rešena, pišu Edmonds i Fram, dodavanjem još jednog vladara na popis kraljeva – Šalmanesera koji je vladao odmah pred uspona Tiglat-Pilesera III 745. godine pre nove ere.

Treći slučaj koji su ispitali je slučaj Ašur-Ubalita. Na tekstu na glinenoj pločici, kralj Tukulti-Ninurta II opisuje predmet koji je napravio Tikulti-Ninurta I, a kasnije obnovio Ašur-Ubalit, ali monarh ovog imena ne postoji na popisu kraljeva.

Vladavina nepoznatog Ašur-Ubalita 913. i 912. pre nove ere, pišu Edmonds i Fram, objasnila bi ovu referencu, kao i identitet kralja predstavljenog na statui kojoj je glava skinuta.

Postojanje ova tri kralja, pišu autori, predstavlja poziv na preispitivanje Asirskog popisa kraljeva. Možda to nije bilo „objektivno hronografsko delo“, već više „kanon za legitimizaciju kraljeva, koji je povremeno bio ažuriran kako bi se uklonili vladari koji su kratko bili na tronu Asirskog carstva“.

Ovo otvara put i novim načinima tumačenja čuvenog popisa.

Asirsko carstvo jedno je od moćnih carstava koja su u starom veku postojala na prostoru Mesopotamije. Postoje tri perioda: Staroasirski (2025-1364), Srednjoasirski (1363-912) i Novoasirski (911-609). Sva tri vladara bila su tronu u vreme Novoasirskog carstva.

„Istorijom Bliskog istoka u periodu od 9. do 7. veka, preko dva i po veka, prvo je dominirao oporavak, a potom ubrzana ekspanzija asirske države. U skladu sa modernom lingvističkom terminologijom ova faza asirske istorije se naziva novoasirski period. Do 7. veka Asirija je dominirala, bilo direktno ili indirektno, čitavom oblašću Plodnog polumeseca (uključujući neko vreme i Egipat)“, napisala je istoričarka Ameli Kurt u knjizi Stari istok.

(Telegraf Nauka/The University of Chicago Press Journals)