Pećina krila fosile ptica i žaba starije od milion godina: Pronađeno 12 vrsta ptica i 4 vrste žaba

Na severnom ostrvu Novog Zelanda, u pećini koju je geologija stvorila i sačuvala kroz milione godina, pronađena je izuzetno bogata zbirka fosila koja baca novo svetlo na životinjski svet koji je postojao pre više od milion godina. Ova otkrića ne samo da su popunila prazninu u naučnom razumevanju istorije života na ostrvu pre ljudskog dolaska, već su pokazala koliko je kompleksna i promenljiva bila priroda u tom delu sveta pre nego što su ljudi postojali, prenosi Popular Mechanic.

Fosili su otkriveni u dolini pored sela Waitomo, u pećini sada poznatoj kao Moa Eggshell Cave, slojevito ukopani između dva debela sloja vulkanskog pepela. Jedan sloj potiče od erupcije koja se desila pre oko 1,55 miliona godina, a drugi od erupcije starosti oko milion godina. Upravo ta vulkanska “sendvič struktura” omogućila je naučnicima da precizno odrede starost fosila koji su se tu našli — i da razdvoje slojeve koji pripadaju različitim periodima prošlosti.

Preporučujemo

Tako se ova pećina, gotovo neprimećena u modernom dobu, pokazala kao pravi vremenski prozor u jednu potpuno drugačiju fazu prirode Novog Zelanda: šumske zajednice punih života, pre nego što su klimatske promene i vulkanske erupcije drastično promenile uslove za stotine biljnih i životinjskih vrsta.

Među fosilima su pronađeni ostaci dvanaest vrsta ptica i četiri vrste žaba, od kojih su neke potpuno nove za nauku. Ova zbirka fosila predstavlja fenomenalan pokazatelj bogatstva i raznolikosti drevnog života na ostrvu — i to mnogo pre nego što su ljudi kročili na taj kraj sveta pre oko 750 godina.

Jedan od najuzbudljivijih fosila je onaj koji naučnici nazivaju Strigops insulaborealis — pretpostavljeni predak današnje kākāpō papagaja. Kākāpō je danas poznat kao velika, neleteća vrsta papagaja koju karakteriše snažno telo i sposobnost penjanja po drveću, ali ovaj drevni predak imao je drugačiju anatomiju. Na osnovu građe fosila, on je možda imao sposobnost letenja, jer su mu noge bile slabije razvijene nego kod modernog potomka, što ukazuje da se stil života ptica sa vremenom promenio.

Osim predaka kākāpōa, u pećini su pronađeni fosili pretka današnjeg takahēa, druge neleteće ptice koja je karakteristična za Novi Zeland, kao i fosili izumrlih vrsta golubova blisko srodnih australskim bronzewing golubovima. Ovi nalazi omogućavaju naučnicima da rekonstrušu tok evolucije ptica na ostrvu, kao i promene u njihovim staništima koje su se odvijale tokom millione godina.

Zanimljivo je da značajan deo otkrivenih fosila pripada vrstama koje su već nestale mnogo pre dolaska ljudi u Novi Zeland. Naučnici procenjuju da je između 33 i 50 odsto svih vrsta sa severnog ostrva nestalo tokom perioda od pre milion godina, pre pojave ljudi u regionu. Ove izumrle vrste su oblikovane velikim klimatskim promenama i serijama katastrofalnih vulkanskih erupcija koje su menjale pejzaž i uslove života daleko brže nego što je većina vrsta mogla da se prilagodi.

Do sada su paleontolozi imali dobar uvid u život na Novom Zelandu pre oko 18 miliona godina i u mnogo kasnijem periodu neposredno pre ljudskog dolaska, ali upravo je ovaj novi nalaz prvi veći trag koji objašnjava šta se dešavalo u tom “nepoznatom” periodu između — otprilike 15 miliona do jednog miliona godina pre sadašnjosti. Zato istraživači kažu da ovo otkriće ne predstavlja samo jednu novu stranicu u istoriji prirode, već gotovo potpuno novo “poglavlje” koje je dugo ostalo nedostupno nauci.

Ovaj pronalazak ima višestruka značenja. On nam ne samo otkriva kakve su životinjske zajednice postojale u jednom davnom vremenu, već i kako su prirodne sile — ne ljudi — stvorile i potom uništile velike delove lokalnog biodiverziteta. Shvatanje da su klimatske oscilacije i dejstvo vulkana imali takav uticaj mnogo pre nego što su ljudi postali faktor, omogućava bolji uvid u to kako vrste nastaju, prilagođavaju se ili nestaju usled fizičkih promena planete.

Ova otkrića, objavljena u naučnom časopisu Alcheringa: An Australasian Journal of Palaeontology, takođe naglašavaju da prirodna istorija može biti daleko kompleksnija i neočekivanija nego što smo pretpostavljali — a da nam fosili i geološki slojevi i dalje omogućavaju da je razumemo, korak po korak.

(Telegraf Nauka / Popular mechanics)