Erozija leda u Rusiji je posledica pojačanog uticaja El Ninja: Identifikovana prelomna tačka

Naučnici su identifikovali prelomnu tačku, trenutak kada se pojačao uticaj El Ninja na eroziju leda u ruskom delu Severnog ledenog okeana, piše Live Science.

Godinama istraživači znaju za povratnu spregu koja povezuje El Ninjo - Južnu oscilaciju (ENSO) i pokrivenost morskim ledom na visokim geografskim širinama. Ali u novoj studiji, istraživači su otkrili da od 2000. godine brži prelazi između faza ENSO-a imaju jači uticaj na gubitak leda severoistočno od Rusije. Ove promene dovode do toplijeg i vlažnijeg vremena u regionu i manje pokrivenosti morskim ledom tokom jeseni koja sledi nakon prelaza.

Preporučujemo

Rezultati nove studije mogli bi pomoći u poboljšanju predviđanja pokrivenosti morskim ledom za brodove koji prolaze kroz ovaj region. Takođe bi mogli pomoći naučnicima da bolje razumeju efekte dugoročnih fluktuacija u Zemljinoj klimi.

- Morski led može imati značajan uticaj na arktičku klimu i pomorsku bezbednost - izjavio je za Live Science koautor studije Cen Vang, naučnik sa Honkonškog univerziteta nauke i tehnologije.

ENSO je klimatski fenomen koji uključuje varijacije u vazdušnom pritisku i temperaturama površine mora u tropskom Pacifiku tokom više godina. Ove varijacije mogu uticati na klimatske i vremenske obrasce širom sveta, uključujući učestalost uragana, tropskih ciklona i suša.

U studiji, objavljenoj u žurnalu Science Advances, istraživači su ispitali kako ENSO utiče na arktički morski led, fokusirajući se specifično na Laptevsko i Istočnosibirsko more severoistočno od Rusije. Tim je pročešljao mesečne podatke o temperaturama površine mora i koncentraciji morskog leda prikupljene između 1979. i 2023. godine kako bi pronašao obrasce između ENSO prelaza i pokrivenosti morskim ledom sledeće godine.

Rezultati su pokazali da izlazak iz faze El Ninja formira oblasti hladnih površinskih voda u centralnom i istočnom Pacifiku blizu tropa tokom naredne jeseni. Nakon 2000. prelazi iz faze El Ninja počeli su da se ubrzavaju, verovatno usled interakcija sa Pacifičkom dekadnom oscilacijom, još jednim dugoročnim klimatskim ciklusom koji utiče na temperature u Tihom okeanu.

Ti brzi prelazi učinili su hladne oblasti još hladnijim. A te hladne oblasti potisnule su sistem visokog pritiska poznat kao Zapadnopacifički anticiklon (WNPAC) ka severu, prema Arktiku. Potiskivanje WNPAC-a na sever uzrokuje formiranje još jednog anticiklona iznad Laptevskog i Istočnosibirskog mora. Zajedno, ovi povezani procesi povlače toplotu i vlagu iz severnog Pacifika na Arktik, topeći led usput.

Tim je otkrio da pre 2000. godine veza između hladnih oblasti i WNPAC-a nije bila dovoljno jaka da utiče na pokrivenost morskim ledom na Arktiku.

Promene koje su se desile od 2000. godine posledica su prirodnih ciklusa u Zemljinoj klimi, a ne ljudskih aktivnosti, naveli su istraživači.

- Ali klimatske promene izazvane ljudskim delovanjem unose veliku neizvesnost u to kako predviđamo te višedecenijske promene leda - rekla je Sjaodžun Juan, fizički okeanograf sa Zemaljske opservatorije Lamont-Doerti Univerziteta Kolumbija, koja nije bila uključena u studiju.

Klimatske promene uzrokovane ljudskim delovanjem mogle bi da nadjačaju neke od prirodnih obrazaca uočenih u ovim dugoročnim oscilacijama, rekla je Juan za Live Science.

U budućem radu, tim će istražiti efekte antropogenih klimatskih promena na morski led u ovom regionu, rekao je Vang.

(Telegraf Nauka/Live Science)