Naučnici pronašli zagonetne bakterije u jednom od najtajnovitijih kitova

Naučnici koji su decenijama proučavali nasukivanja pigmejskih ulješura otkrili su tri ranije nepoznata tipa bakterije Helicobacter u želucima tih životinja.

Sva četiri inficirana kita imala su ozbiljno oštećenje digestivnog trakta, uključujući zapaljenje, čireve, ožiljke i invazije parazita, iako bakterije nisu potvrđene kao uzrok smrti.

Preporučujemo

Pigmejske ulješure (Kogia breviceps) su neki od najmanje istraženih sisara u okeanu. Većinu života provode daleko od obale, obično putujući u malim grupama i roneći duboko u potrazi za lignjama i ribama. Pošto su tihe, povučene i retko se viđaju na površini, naučnici su imali malo prilika da ih posmatraju u divljini.

Većina onoga što istraživači znaju o pigmejskim ulješurama potiče od životinja izbačenih na obalu. Nasukivanja su naročito česta duž jugoistočnih Sjedinjenih Država, gde se ova vrsta pojavljuje češće nego skoro bilo koji drugi veliki morski sisar.

Nasukivanja otkrivaju zdravstvene probleme

Pregledi nasukanih kitova pokazali su nekoliko čestih medicinskih problema, uključujući želudačne čireve. Ovi čirevi se ponekad povezuju sa grupom bakterija Helicobacter, koje mogu da žive u želucu i crevima mnogih životinja, uključujući ljude i kitove.

Nakon analize više od 20 godina podataka o nasukivanjima i sačuvanih uzoraka tkiva, istraživači sa Atlantskog univerziteta Floride identifikovali su tri genotipa helikobakterija koji ranije nisu bili dokumentovani.

To je prvo potvrđeno otkriće ovih bakterijskih genotipa kod pigmejskih ulješura. Istraživači su ih nazvali Kogia Helicobacter 1, 2 i 3. Pored novog uvida u tajnovitu vrstu kita, nalazi pokreću šira pitanja o tome kako bakterijske infekcije mogu uticati na zdravlje morskog živog sveta i okeana.

„Bakterije Helicobacter se dugo povezuju sa gastrointestinalnim poremećajima kod ljudi i drugih životinja, uključujući hronični gastritis, čireve i rak želuca. Pronalazak novih sojeva ovih bakterija kod vrste kita koja roni u velikim dubinama je veoma zanimljivo“, kažu istraživači.

Od 1999. do 2020. godine, u četiri slučaja postmortem pregleda nasukanih pigmejskih kitova, naučnici su pronašli spiralne bakterije u tkivu želuca. Kasnije su ponovo ispitani sačuvani uzorci pomoću histopatologije, molekularnog testiranja i sekvenciranja DNK. Ta analiza je otkrila nekoliko dotad nepoznatih genotipa helikobakterija.

„Dva genotipa, Kogia Helicobacter 1 i 2, genetski su slična poznatim vrstama ranije pronađenim kod drugih kitova – poput delfina i pliskavica – kao i kod ljudi. Međutim, Kogia Helicobacter 3 pripada divergentnijoj lozi, što ističe mogućnost da u okeanu postoji mnogo više neotkrivenih bakterija nego što mislimo“, kažu istraživači.

Kogia Helicobacter 1 i 3 su pronađeni u tkivu prednjeg dela želuca jednog kita.

Inficirani kitovi su imali oštećenje želuca

Svaki od četiri kita koji su bili pozitivni takođe je pokazivao jasne znake gastrointestinalne bolesti. Viđeni su znaci gastritisa, želudačnih čireva, fibroze i zaraze nematodama. U jednom slučaju postojao je i kolitis, što ukazuje da infekcija možda nije ograničena samo na želudac. Iako Helicobacter nije naveden kao uzrok smrti ni kod jednog kita, ove lezije pokreću pitanja o ulozi te bakterije u gastrointestinalnim oboljenjima.

Istraživači nisu zaključili da je Helicobacter direktno uzrokovao smrt kitova. Međutim, često prisustvo zapaljenja, čireva, ožiljaka i drugih digestivnih problema sugeriše da bakterija može doprineti hroničnoj bolesti.

Helicobacter je prvi put zabeležen kod morskih sisara 2000. godine. Od tada su srodne bakterije detektovane kod nekoliko vrsta kitova širom sveta. Kod nekih životinja, infekcija je povezana sa nedostatkom energije, gubitkom apetita, povraćanjem, želudačnim čirevima i zapaljenjem. Mnogi od ovih simptoma su slični onima kod inficiranih ljudi.

„Čini se da su kitovi, baš kao i ljudi, podložni izvesnim mikrobnim infekcijama koje tek počinjemo da razumemo. Ako hronične infekcije helikobakterijom izazivaju zdravstvene probleme kod ovih životinjama, to bi moglo imati posledice ne samo po zdravlje individualnih kitova, već čitavih populacija – posebno kod vrsta koje su već ranjive“, kažu naučnici.

Pošto je pigmejske ulješure vrlo teško proučavati, istraživači još ne znaju koliko su ove novootkrivene bakterije rasprostranjene ili koliko utiču na životinje tokom vremena. Biće potrebna dodatna testiranja da bi se utvrdilo da li ove infekcije doprinose bolestima, nasukivanjima ili zdravstvenim problemima na nivou populacije.

Ovo istraživanje naglašava vrednost dugoročnih programa reakcije na nasukivanje morskih sisara. Bez mogućnosti za proučavanje tih nasukanih životinja tokom decenija, nikad ne bi bile otkrivene ove bakterije. Svaki kit priča neku priču, a ponekad ta priča vodi na potpuno novu naučnu teritoriju, kažu istraživači.

(Telegraf Nauka/Science Daily)