Novootkriveno majansko naselje u vlažnom području pokazuje adaptaciju na promene klime

Prošle civilizacije su bile značajno pogođene klimatskim promenama, ali je manje jasno kako su se prilagođavale novim uslovima pre više vekova.

Arheolozi i geografi opisuju novo iskopavanje u kompleksu vlažnih polja Rajske ptice na severozapadu Belizea, sa uvidom u način kako je majanska civilizacija reagovala i na društvene i na ekološke promene od 800. do 1500. godine.

Preporučujemo

Proistekla iz više od 20 godina terenskog izučavanja nizijskog majanskog regiona, studija je otkrila najveću kolekciju arhitektonskog drveta pronađenog u unutrašnjosti regiona, sa artefaktima koji daju uvid u opstanak Maja u vlažnim područjima tokom perioda kad su obližnji urbani centri bili napušteni.

„Najuzbudljiviji nalaz je izuzetna očuvanost drvene arhitekture u tropskom vlažnom području“, kaže Lara Sančes-Morales, docentkinja antropologije na Njujorškom univerzitetu.

Ona i kolege sa Teksaskog univerzitetu u Ostinu oslanjali su se na više metoda, uključujući lidarsko mapiranje – tehniku daljinskog detektovanja koja koristi pulsni laser za stvaranje trodimenzionalnih slika – kako bi locirali ove odlike na ovom složeno izgrađenom terenu.

Autori studije dodaju da je najvažnija metoda bila sistematsko iskopavanje, koje je omogućilo rekonstrukciju tajminga i faza izgradnje naselja.

„Ovo otkriće dovodi u pitanje dugotrajnu pretpostavku da ovakva mesta ne mogu opstati u američkim tropskim predelima i sugeriše da možda previđamo slične lokacije“, dodaje Sančes-Morales. „To je podsetnik da je arheološka evidencija ovih okruženja bogatija nego što smo mislili i podstiče nas da preispitamo kako tražimo i tumačimo naselja u američkim tropskim predelima“.

Autori primećuju da su vlažna područja obezbeđivala resurse za lov i ribolov drevnim populacijama, takođe služeći kao utočište tokom perioda suše i društvenih previranja. Međutim, brzo propadanje organskih artefakata može otežati proučavanje drevnih naselja u tropskim vlažnim oblastima.

Naselje je uključivalo osam zemljanih nasipa, koji su verovatno bili podloge za zgrade, i veliku, uzdignutu platformu napravljenu od krečnjaka. Iskopan je širok spektar raštrkanih keramičkih i kamenih artefakata i životinjskih ostataka, zajedno sa 10 dobro očuvanih drvenih stubova, koji verovatno predstavljaju strukturne temelje.

„Sve to otkriva veoma prilagodljivu zajednicu sa raznovrsnim alatima, namirnicama i građevinskim materijalima“, kažu istraživači. "Ovo nam pokazuje da su majanske zajednice mogle da menjaju staništa i prežive klimatske ekstreme, ali još ne znamo kolika je bila ova populacija, ni kako je funkcionisala. Naši sledeći koraci uključuju proširenje iskopavanja da bismo razumeli kako su Maje gradile sa retkim drvenim materijalima, kako su se hranile i kako se ovo naselje u vlažnom području uklapalo u region koji je doživljavao rasprostranjeno napuštanje“.

(Telegraf Nauka/Phys.org)